çoxbilmiş : sif. və is. bax çoxbilən. [Tutubəyim ağa] qızının dayə ilə pıçıldaşdığını görüb: – Yenə o çoxbilmiş qız nə soruşur? – deyə gülümsündü. Çəmənzəminli. [Şərəfoğlu:] Rüstəm kişi, bu indiki cavanlar özlərini çoxbilmiş (z.) hesab edirlər. M.İbrahimov. // məc. Bic, hərif, hiyləbaz. Çoxbilmişin biridir.