örtülü : sif.
1. Üzərinə qapaq qoyulmuş, ya örtü salınmış. Örtülü tabaqlarda paypay bölünmüş təzə qurbanlıq ət qonşulara paylanırdı. Mir Cəlal.
2. Örtülmüş, qapanmış. Örtülü qapı. Örtülü pəncərə.
3. məc. Gizli. Onunçun da mərhumun övladının xatirinə dəyməsin deyə onun adını burada örtülü (z.) qoyduq. C.Məmmədquluzadə. // İkimənalı, qaranlıq, dumanlı. Örtülü (z.) danışmaq. – Örtülü bazar dostluğu pozar. (Məsəl).
4. məc. Həll olunmamış. Məsələ örtülü (z.) qaldı.