ötkəm : sif. və zərf Dilli-dilavər, lovğa, dikbaş, təkəbbürlü. Ötkəm adam. – Biz görən deyil Abdulla paşa; Cürət bahəm edib, ötkəm olubdur. Q.Zakir. [Arazın] belə kəsərli və ötkəm sözləri podratçının xoşuna gəldi. A.Şaiq. ötkəm-ötkəm zərf Lovğa-lovğa, dikbaşcasına. Ötkəm-ötkəm danışmaq.