övliya : is. [ər. “vəli” söz. cəmi] Həyatını Allah yolunda sərf edərək ona yaxınlaşmağa nail olmuş müqəddəs şəxslər. // məc. Müqəddəs, təmiz, saf, pak (həlim və gözəl əxlaqa malik adam haqqında). [Xumar Şeyx Sənan haqqında:] Hələ dursun kamalı, mərifəti; Onda var sanki övliya sifəti. H.Cavid. [Qızlar:] Ay Sayalı xala, sənin üzündə övliya nuru var. Mir Cəlal.