ümidvar : sif.
1. Ümidli, ümid edən. _Ümidvar etmək – bax ümidləndirmək. Ümidvar olmaq –
2. ümid etmək, arxayın olmaq. [Molla Xəlil] belə bir mübarizədən qalib çıxacağına ümidvar olsaydı, müəllimlə rəftarı tamamilə başqa tərzdə olardı. S.Hüseyn. [Nəbi:] Ölsəm də, oluram buna ümidvar; Analar minlərcə Nəbilər doğar. S.Rüstəm;
3. etibar etmək, qızmaq, inanmaq, xatircəm olmaq. [Qədir] ailəsini yalnız Nəsirə ümidvar olub gedə bilərdi. S.Hüseyn.
4. Ümidvaram şəklində – xatircəməm, inanıram. Məcnun dedi: – Mən fədayi-yarəm; Vəslinə onun ümidvarəm. Füzuli. [Elçin:] ..Ümidvaram ki, Sevinc çox gözəl usta olacaqdır. Z.Xəlil.