şeh : is. Rütubətli havada gecələr torpaq, bitki və s.-nin üzərinə qonan incə su damcıları; qırov, şəbnəm. Yumşaq göy çəmənin üstə düşüb şeh gecədən; İsti yoxdur, hələ var bir balaca meh gecədən. A.Səhhət. Şeh düşər otların üstə gecədən. S.Vurğun. ..Üstünü şeh və qırov basmış körpə otlar Günəşin işıqları altında parıldayırdı. M.İbrahimov.