əlfəcin : is. Kitabın səhifələri arasına nişan üçün qoyulan lentşəkilli kağız parçası. Kitabın ortasında qəzet kağızından qayrılmış əlfəcin vardı. M.Hüseyn. _ Əlfəcin qoymaq zar. – qurtarmaq, tamamlamaq, kəsmək, ara vermək. [Veys:] Bülənd, heç olmasa burda əlfəcin qoyasan. Bəs olmadımı? Ə.Əbülhəsən.