büt : is. [fars.]
1. Bütpərəst xalqların ibadət etdikləri heykəl, şəkil və s. // məc. Pərəstiş edilən şey. Mən o zalım yarə bir büt tək pərəstiş eylərəm. Heyran xanım.
2. Klassik şeirdə: gözələ, dilbərə işarədir; sənəm. Heyrət, ey büt, surətin gördükdə lal eylər məni. Füzuli. Az ləfzilə ol büti-vəfadar; Çox dərdini yarə qıldı izhar. Məsihi. Hüsnünə məzhər idik ol büti-siminbədənin. S.Ə.Şirvani.