bələd : [ər.]
1. sif. Bir adam, iş və s. ilə yaxşı tanış olan: bilən, yetik. O bu yerlərə bələd adamdır. – [Gülbahar:] Dadaş, .. sən dediyin adamların heç birinə mən bələd deyiləm. C.Məmmədquluzadə. _ Bələd olmaq – tanış olmaq, aşna olmaq, tanımaq, bilmək. [Bəkir:] Yola bələd olandan sonra elə bir ayağım burada olacaq. N.Vəzirov. [Zaman:] Amma indi özünüz arvadların xasiyyətlərinə bələdsiniz. Ə.Haqverdiyev. Maral çoxdan bələd olduğu cığırla suya endi. M.Hüseyn.
2. is. bax bələdçi. Görünən yola nə bələd. (Ata. sözü). Aman lələ, yada düşdü vətənim; Bələd yoxdur göstərəydi yol mənə. Aşıq Kərəm.