bəndəm : is.
1. Meyvə saplağı.
2. Dərz bağlamaq üçün otdan, küləşdən eşilən bağ. Bu dərzin bəndəmini aç, xırmana tök. – Ona görə onların taxılı yolpa olmuş, dərzləri bəndəmin arasına güc ilə yığılırdı. S.Rəhimov. [Arvadlar] bəndəmi açıb dağıdırdılar. Ə.Əbülhəsən. // Bir şeyin belinə bağlanan bağ, şərid. BƏNDƏMLƏMƏ“Bəndəmləmək”dən f.is.