barama : is.
1. İpəkqurdu tırtılının nazik ipək liflərindən hörərək, içində oturduğu qapalı yuvacıq, qutu, qoza. Sona xala deyirdi: ..Biz indiyə kimi barama içində dustaq yatan ipək qurduna bənzəyirdik. S.S.Axundov. _ Barama toxumu – ipəkqurdu kəpənəyinin yumurtası.
2. məh. Dişin dibində əmələ gələn şiş.