buludlu : sif.
1. Buludla örtülmüş, buludla qaplanmış; tutqun. Buludlu hava. – Qatar Sumqayıtdan ötüb sürətini artıranda, buludlu səmada tutqun görünən günəş aşağıya enməkdə idi. Mir Cəlal.
2. məc. Qəmgin, kədərli, tutqun mənasında. [Nəbi kişinin] buludlu qaş-qabağı birdən ayazıyıb açıldı. S.Rəhimov.