buludsuz : sif.
1. Tamamilə aydın, təmiz (hava haqqında). Qartal qanad çalarkən buludsuz çöl üzündə; Bir əsən yelə döndü atım Ceyran düzündə. Ə.Cəmil.
2. məc. Şairanə təşbehlərdə: aydın, saf, ləkəsiz. Qaşlar üç axşamlıq aydı; Hüsnün haqdan gələn paydı; Buludsuz günəşlə taydı; Qız, sənin ala gözlərin. Aşıq Bəylər.