dün : is. Dünən. Dün gecə. Dün axşam. – Dün gəda idim və lakin sahibi-cəhan bu gün. Kişvəri. Dün gecə fələkə çıxdı fəryadım. M.P.Vaqif. Nə dil qaldı, nə dildə taqətim; dün şəb eşitdim kim; Edibdir ta səhər əğyar ilə ol dilrüba məclis. S.Ə.Şirvani. Bir açıq yerdə dün axşam burası; Yaşayanlardan uzaq bir yerdi. M.Müşfiq.