dəymiş : sif. Yetişmiş, yeyilməli hala gəlmiş. Dəymiş alça. Dəymiş gavalı. – Meşənin dəymiş əzgili saralar; Həm zoğal da dərilməyib qaralar. A.Səhhət. // İs. mənasında. Yetişmiş meyvə. Dəymişini qoyub kalını dərir. (Ata. sözü). ...dək Zaman və məkanca son nöqtəni bildirən və bitişik yazılan qoşma; ...qədər. Günortayadək. Vağzaladək. Evədək. – ..Bakıda yığılan qırx beş min manatdan indiyədək bircə nəfər müsəlman acının qarnı doymayıb. C.Məmmədquluzadə. Mirzə Fətəli küçəsini iki kərə məktəbədək gedib qayıtdım. S.Hüseyn.