dilfirib : sif. və is. [fars.] klas. Məftunedici, valehedici, canalıcı, füsunkar; gözəl. Billah ki, bu dilfirib mənzil; Öylə mənə verdi rahəti-dil. Füzuli. [Şeyx Sənan:] O buludlar nə öylə rəngarəng? Bu nə qüdrət, nə dilfirib ahəng? H.Cavid.