dovdaq : is.
1. zool. Durnalar fəsiləsindən yeyilən iri çöl quşu.
2. məc. Çox asan aldadıla bilən, uzağı görməyən, dardüşüncəli adam haqqında. Dovdaq adamı aldatmaq asandır. – Karvanbaşı cilovu əlinə almışdı və dovdaq kimi donub atın yanında dayanmışdı. Ə.Məmmədxanlı.