ehtiraslı : sif.
1. Coşqun, həyəcanlı. Ehtiraslı nitq. Ehtiraslı mübahisə. // Bir şeyin dəlicəsinə aludəsi, həvəskarı, vurğunu olan. Ehtiraslı ovçu. Ehtiraslı oyunçu. Ehtiraslı futbol azarkeşləri. – Məmun ehtiraslı mütaliəçi idi. Çox oxuyurdu və gözlərini çox yorurdu. Ə.Məmmədxanlı.
2. Ehtirasla dolu; ehtiras, eşq ifadə edən, həris, düşkün. Ehtiraslı öpüş. – Xan ayaq saxlayıb ehtiraslı baxışla [Tutubəyimi] süzdü. Çəmənzəminli.