ensiz : sif. Eni az olan, dar. Ensiz küçə. Ensiz parça. Ensiz səki. – [Məşuqə] ..ensiz cığırla birbaş buraya yüyürdü. S.Rəhimov. Ortada uzun, lakin ensiz ayaqaltı xalça salınmışdı. M.İbrahimov. [Tahir] dördkünc balaca kabinetə keçib dənizə tərəf baxan ensiz, uzun otağa girdi. M.Hüseyn.