evdar : sif. [ev və fars. ...dar]
1. Heç bir idarədə və ya müəssisədə işləməyib ancaq öz ev işləri ilə məşğul olan. Bu təklifi eşidən evdar qadınlar binanın üst mərtəbəsinə dırmaşırdı. Mir Cəlal.
2. Evli, uşaqlı, ailə sahibi, ailəsi olan. Evdar adam.
3. Ailəsini, ailə həyatını sevən, ailəpərəst, evcanlı. // Ailəsini yaxşı dolandıran, evinə, ailəsinə yaxşı baxan. Evdar kişi. Evdar qadın. – [Qadın:] Aman, nə evdar adamsınız! – dedi. Çəmənzəminli.