eyzən : sif. və zərf [ər.] Tamam, bütün, başdan-başa. Məcməidə düzülmüş, eyzən xuruş sərasər. M.Ə.Sabir. [Asya:] [Gülçöhrə] eyzən fikirdə, kefsiz, dinməz, yəqin burada bir hikmət vardır. Ü.Hacıbəyov. [Turac:] Kitabda yazılan sevgilərin axırı eyzən davaşava olur. İ.Əfəndiyev.