füzun : sif. klas. Artıq, çox. Məndə Məcnundan füzun aşiqlik istedadı var; Aşiqi-sadiq mənəm, Məcnunun ancaq adı var. Füzuli. _Füzun olmaq – artmaq, çoxalmaq. Füzun olduqca eşqim gərm olur əşkim gözüm içrə. Füzuli. Qəmü möhnət füzun oldu; Səbəb boynu yoğun oldu! M.Ə.Sabi