fəlakət : is. [ər.] Böyük bəla, müsibət, afət, bədbəxtlik. Müharibənin törətdiyi fəlakətlər. – [Nüşabə:] Bir qığılcım böyüyüb yanğın olar; Bir xəta qanlı fəlakət doğurar. A.Şaiq. [Qəmər Gülsabaha:] Sən mənim fəlakətimə gülürsən? C.Cabbarlı. // Avariya, qəza, bədbəxt hadisə. Təbii fəlakət. – Kamilgilin gəmisi “Şəfəq” Şeytanşəhərdə fəlakətə düşübdür. M.Süleymanov.