günülük : is.
1. Köhnə məişətdə: bir kişinin iki və ya bir neçə arvadı arasındakı münasibət. [Fərəc] iki arvad almışdı ki, onlardan biri günülüyə davam etməyib, ikinci arvadı alandan sonra o dünyaya köçmüşdü. Ə.Haqverdiyev.
2. Özünü günü kimi aparma; yola getməmə. [Gülbadam] zəif, naxoş arvada nəinki günülük etməzdi, hətta bir az da hörmət edərdi. N.Nərimanov.
3. Bax günü 1-ci mənada. Günülüyü ilə yola getməmək.