güney : is.
1. Cənub. Güney tərəfə getmək. – [Hüseyn:] ..Gərək o adamın dədəsinə od vurasan və elə vurasan ki, heç bilməsin ki, bəla güneydən gəldi, ya quzeydən. N.Vəzirov. // Sif. mənasında. Güney tərəf.
2. Gün düşən yer, gün tutan yer; günəşli yer (quzey əksi). Təpənin güneyi. – Bura güney, hər tərəfdən gün şüalarını toplayan .. bir yer idi. Ə.Əbülhəsən.
3. Dağın, təpənin günəş çox düşdüyündən yaxşı məhsul verən cənub yamacı. Güneydə xır əkmək. – Dolur şirin səslərlə; kölgəli bağ, boz güney. Ə.Cavad. Əriyir güneylər döşündəki qar; Yağış da isladır o göy çəməni. S.Vurğun.