günlük : is.
1. Rəqəmlərdən sonra gələrək işin neçə gündə görüləcəyini və ya görülə biləcəyini, yaxud şeyin neçə günə çata biləcəyini və s. bildirir. İki günlük işim qalıb. Üç günlük odun. – [Əvvəlinci kəndli:] Həkim bir günlük yolda olur... Ə.Haqverdiyev.
2. Sif. mənasında. Hərgünkü. Onsuz da qəzetlərimizin günlük nömrələrində “Ay camaat, ayılınız!” – deyib də çağırmışıq. N.Nərimanov.
3. Bəzi baş geyimlərinin qabaq tərəfinə – alnın üzərinə düşən hissəsinə tikilən yarımdairəvi dəri, karton və s. parçası. Günlüyü əyilmiş boz şapkasının altından ağ saçları görünən usta .. əlini Tahirə uzatdı. M.Hüseyn. [Oğlanın] .. boynunda ala-bəzək qalstuk, başında günlüyü uzun kepka var idi. İ.Əfəndiyev.
4. Günəşdən, yağışdan qorunmaq üçün əllə baş üstündə tutulan çətir; zont. Nayiblər əllərində günlük .. yolun kənarında düzülüb səhərdən axşama kimi müntəzirdilər. C.Məmmədquluzadə. [Oğlan:] Ana, nə qədər yoruldum, oturmayaqmı? – deyə, əlindəki günlüyə söykəndi. A.Şaiq.
5. Günəş düşən yer, günəş şüalarının işıqlandırdığı yer. Günlükdə çadır qurmaq. Günlükdə məhsul yaxşı bitir.
6. Bax gün 7-ci mənada. Günlüyü pis keçmir.