gəzəyən : sif.
1. Gəzməyi çox sevən, evdə oturmağa qərar tapmayan (qadın haqqında). Gəzəyən qızdan gəlin olmaz. (Ata. sözü). Mollanın çox gəzəyən bir arvadı var imiş.. “M.N.lətif.” Camalın anası gəzəyən Pəri; Tələsmiş özünü saldı içəri. H.K.Sanılı.
2. məc. Əxlaqca yüngül (qadın və ya kişi haqqında). // İs. mənasında. Gəzəyənin biridir.