girmə : “Girmək”dən f.is. Martın yenicə girməsinə baxmayaraq hava ilıq idi.
girmə 2: is. məh. Kolluq, kol-kosluq. Kəsdilər girməni Cəbilə Osman; Verməsin arxaya keçməyə aman. H.K.Sanılı.