haqlamaq : f. Yüyürüb çatmaq, dalınca qaçıb yaxalamaq, başının üstünü almaq. Bazarçaydan gələn dəstə banditləri haqlamışdı. Ə.Vəliyev. Elə bu anda ağacdan bir başqasının da atılıb qaçmaq istədiyini və “Qoçağ”ın onu haqladığını gördüm. M.Rzaquluzadə. // məc. Çatmaq, yetmək, yetişmək. [Məmmədbağır] evlənərkən yaşı qırxı haqlamışdı. S.Hüseyn.