harmoniya : [yun.]
1. mus. Musiqi nəzəriyyəsinin, akkordların düzülüşünü, musiqinin ümumi inkişafında onların qarşılıqlı əlaqəsini şərh edən bölməsi. // Bir neçə həmahəng tonların bir vaxtda səslənməsi. Əllini keçsə də yaşım; Nə polifoniya, nə harmoniyadan çıxır başım. R.Rza.
2. Bax ahəng 1-ci mənada.