heca : is. [ər.] Sözdə bir dəfə nəfəs verməklə tələffüz olunan səs və ya səs birləşməsi. Sözü hecalara ayırmaq. “Atalıq” sözündə üç heca var: a-ta-lıq. _ Açıq heca qram. – axırında samit olmayan heca. Qapalı heca qram. – axırında samit olan heca. Heca vəzni ədəb. – müəyyən miqdarda hecaya əsaslanan şeir ölçüsü. Fərq etsə də əruzu hecadan qələt-qələt; Hər yerdə göstərər özünü “əhli-mərifət”. Ə.Vahid. heca-heca zərf Hecalara ayıraraq, hecalayaraq, hecalarla. Heca-heca oxumaq.