heyif : əd. [ər.] bax təəssüf. Əfsus, qocaldım, ağacım düşdü əlimdən; Səd heyif cavanlıq! M.Ə.Sabir. Heyif, çiçəklərin ömrü az olur; Sənə çatanacan bəlkə solacaq. O.Sarıvəlli. ◊ Heyfi gəlmək –
1. bir şeyi xərcləmək, işlətmək, vermək istəməmək, əsirgəmək. Bardaqdakı sərin suya Səməndərin heyfi gəlirdi. B.Bayramov;
2. yazığı gəlmək. [Mirzə Sadıq:] Həqiqətən [Fərhada] çox heyfim gəlir. C.Cabbarlı.