ishal : is. [ər.] tib. Mədə pozğunluğu, qarnı işləmə, ayaqyoluna düşmə. İnsanlar bəzi bitkilərin ishal törətdiyini, bəzilərinin isə qusduruculuğunu görür və sonradan bundan istifadə edirdilər. M.Əfəndiyev.