küləşli : sif.
1. Küləşi olan. Hətəm dayı .. küləşli taxıl yerlərinə baxırdı. Mir Cəlal.
2. Küləşlə örtülmüş, küləş qoyulmuş yaxud küləşlə doldurulmuş. Küləşli çardaq. – Çaydan sonra yatışdıq. Mən də qeyri dustaqlar tək içi küləşli döşək üstə uzandım. C.Məmmədquluzadə. [Qaradonlu:] Gecəni bax, o üstü küləşli evdə qalıbmış. İ.Hüseynov.