kuzə : is. [fars.] Darboğazlı, aşağısı enli, qulplu saxsı su qabı; balaca səhəng, bardaq. İnci cəld kənarda olan şərab kuzəsini götürüb Ulucaya yaxınlaşır. A.Şaiq. Şofer vedrəni, Qulam müəllim də kuzəni götürüb üzüaşağı dərəyə tərəf sallandılar. S.Rəhimov. [Bəy:] Qədir, o kuzədən bir qurtum su ver, içim. Mir Cəlal.