kür : sif.
1. Ağlağan, qışqırıqçı, şıltaq. Kür uşaq.
2. Hay-küyçü, zorakı, dediyini yeridən, inadkar. Kür adam. – [Əlyarov:] Sonra ağzıgöyçəklər deyəcəklər ki, Əlyarov kürdür, heç kəslə yola gedən deyil. M.Hüseyn.
3. Tənbəl, bacarıqsız, aciz, əlindən iş gəlməyən. // İs. mənasında. Kür günortayacan nə eyləyib ki, günortadan sonra nə eyləsin? (Ata. sözü).
kür 2: sif. Pak, təmiz (su haqqında). Hovuz kürdür. 780