lütfkar : is. [ər. lütf və fars. ...kar] Mərhəmətli, xeyirxah; adamlara iltifat göstərən, yaxşılıq edən. Lütfkar adam. – Pəridən xoşliqa, qılmandan əla; Məlayikdən gördüm lütfkar səni. “Lətif şah”. Mehriban, lütfkar, doğma bir səs də; Bəzən ordu kimi yol açır bizə. S.Vurğun.