müflis : sif. [ər.]
1. İflasa uğramış, iflas etmiş, sınıq çıxmış (bax iflas 1-ci mənada). _ Müflis olmaq – bax müflisləşmək 1-ci mənada. [Dilara:] Cavanşir bəy müflis olmuş Qarabağ bəylərindən birinin oğlu idi. Ə.Məmmədxanlı.
2. Var-yoxu əlindən çıxmış, yoxsullaşmış, kasıb düşmüş. Zarafat deyil, qırx ildə əziyyət çəkib yığdığın dövlət bir gündə əldən gedə, qalasan müflis. N.Vəzirov. _Müflis olmaq – bax müflisləşmək 2-ci mənada. Bədxərclikdən müflis oldu.