müsaid : sif. [ər.] Uyğun, əlverişli, münasib; bir şeyə imkan verən. Müsaid şərait. Müsaid vaxt. – Qızların əhvali-ruhiyyəsi bu kimi işlərə müsaid deyildir. A.Şaiq. _ Müsaid olmaq – əlverişli olmaq, müvafiq olmaq, münasib olmaq, imkan vermək. Ey Füzuli, əxtəri-bəxtim müsaid olmadı. Füzuli. [İlyas:] Vaxt müsaid olduğu zaman hər axşam bu bağçalarda, bu meşələrdə gəzirəm, – dedi. M.S.Ordubadi. Əgər şərait müsaid olsa idi, [Səməddən] lap böyük siyasət adamı çıxardı. B.Talıblı.