məntiq : is. [ər.]
1. Təfəkkürün qanun və formaları haqqında elm. Dialektik məntiq. Formal məntiq.
2. Fikrin, əqli nəticənin düzgünlüyü, ağlabatanlığı. Məntiqə zidd fikir. – Şərifzadə Zeynala heç bir haqq vermək istəməyirdi. Onun məntiqindən bir şey başa düşmədiyini söyləyirdi. S.Hüseyn.
3. Daxili qanunauyğunluq. Hadisələrin məntiqi.