mərifət : is. [ər.]
1. Ədəb, tərbiyə, qanacaq, kamal. Qızın mərifəti. – Qabiliyyətdə, mərifətdə, kamalda; Bu cahanda sənin kimi can olmaz. Aşıq Ələsgər. Paşa bəy pristavı ağıldan kəm, qorxaq saydığı kimi, onun qanacaq və mərifətinə də xor baxırdı. Ə.Vəliyev.
2. Elm, maarif, mədəniyyət. [Möhtərəm şəxslər kənddə] mərifət çırağını yandırıb, əhalinin gözlərini açıb; mənəvi tərəqqilərinə bais olublar. F.Köçərli.