məşrutə : is. [ər.]
1. tar. Mütləq hakimin, hökmdarın hüququnu məhdudlaşdıran konstitusiya (İranda və Türkiyədə). Qıl nəzər məşrutəyə, hürriyyətə; Aləmə, alimliyə, ünsiyyətə. Ə.Nəzmi. Həmin o məşrutə istəyən budu? Məmmədəli şaha sataşan budu? Mir Cəlal.
2. Konstitusiyalı dövlət quruluşu (İranda və Türkiyədə).