miyanə : sif. [fars.] Nə yaxşı, nə də pis; orta, babat. Miyanə geyim. Miyanə yemək. – ..Nə elə də artıq ləzzətli və nə elə də artıq ləzzətsiz, yəni miyanə. C.Məmmədquluzadə. Yaxşılar yol çəkən, pislər yol sökən; Miyanə adamlar yuxuma girmir. M.Araz. // Orta. Yarlı-yaraşıqlı boyu, gərdəni; Nə uzun, nə gödək, miyanə gərək. Q.Zakir.