münasib : sif. [ər.] Uyğun, müvafiq, yaraşan. Sən kimi nazəninə nazənin işlər münasibdir. Füzuli. Çoxdur cahan içrə nazənin dilbər; Özümə münasib yarı istərəm. Qurbani. [Zeynal:] Mehriban, özün etiraf edərsən ki, sənin bizdən kənarda qalmağın münasib deyildir. S.Hüseyn. _ Münasib görmək – layiq bilmək, müvafiq hesab etmək, yaraşdırmaq. Qadir .. piyadaların arasında özünün süvari olduğunu münasib görməyib sıçrayaraq atdan düşdü. Ə.Əbülhəsən. Münasib olmaq – uyğun olmaq, müvafiq gəlmək, yaraşmaq, yerində olmaq. [Almaz:] Çünki bu saat qadın azadlığı yolunda apardığımız mübarizədə qadın sədr daha münasib olar. C.Cabbarl