noxta : is. Minik heyvanlarının başına salınan kəndir, qayış və s. At almamış noxta davası edir. (Ata. sözü). Əmiraslan Nurəddini ata mindirib noxtanın ucundan yapışdı. S.S.Axundov. Nisə xala gəlib noxtadan yapışdı və darvazaya tərəf yönəldi. Qantəmir. ◊ Noxtasını tutmaq (çəkmək dartmaq, vermək) dan. kob. – birini daim tabeliyində, əlində saxlamaq. [Molla Vəli Hacı Novruza:] İndi gördün ki, mən hər şeydən baxəbərəm? Camaatın noxtasını verəcəklər kor İsrafilin oğlu kimi it-qurdun əlinə... Ə.Haqverdiyev.