qısqanc : sif.
1. Çox qısqanan. Qısqanc ər. Qısqanc qadın. – Bir-birinə rəqib kəsilən və sönük piltənin bozumtraq alovunu qucaqlamaq istəyən qısqanc pərvanələrin son dəstələri qırılır və dəli bir sevgiyə qurban verilirdi. M.S.Ordubadi.
2. Paxıl, qibtə edən.
3. Xəsis, bir şeyi başqasına əsirgəyən, acgöz. // Məc. mənada. [Qəhrəman] baharın təravətli qoxusunu qısqanc bir həvəslə qoxulayıb, sinəsi qabarırdı. Ə.Vəliyev.