qəhət : is. [ər.] Qıtlıq, yoxluq; quraqlıqdan məhsulatın və s.-nin yetişməməsi, azlığı, tapılmaması. _ Qəhət olmaq, qəhətə çıxmaq – tapılmamaq, yoxa çıxmaq. ◊ Başına (başıma) iş (sənət və s.) qəhətdir? (qəhət idi?) – lazımsız, yersiz iş görən adama deyilir, yaxud öz işindən narazılığı ifadə edir. [Hacı Qara:] Sizin təqsiriniz nə yerə sığışır, nə göyə, .. başınıza sənət qəhət olubdur? M.F.Axundzadə. [Mirzə Cavad:] A məlun, .. məgər başına iş qəhətdir? Ə.Haqverdiyev.