qərargah : is. [ər. qərar və fars. ...gah]
1. Qərar tutulan yer, dincəlmək yeri; ev, məskən. Məcnunun bəxtiyar və gənc yaşında; Axır qərargahı oldu biyaban. S.Vurğun.
2. hərb. Qoşunları idarə edən orqan, ştab. Ordu qərargahı. – Onların qərargahı .. sıldırım qayalıqlar üzərindəki kiçik bir qalada yerləşmişdi. M.Hüseyn. Cavad bəy Cahangir bəylə birlikdə qalanın keşikçi dəstəsini möhkəmlətdikdən sonra qərargaha qayıtdılar. İ.Şıxlı.
3. məc. Ümumiyyətlə, bir işə rəhbərlik edən orqan.