qudurğan : sif. Azğın, həddini azmış, qudurmuş; harın. ..Qudurğan dövlətli cavanları arvada latayıl söz qoşub oxuyur, onu biabır edirdilər. Ə.Əbülhəsən. // İs. mənasında. Söyüş yerində işlənir. [Xan:] Qudurğanın boynunu sındırarlar! – dedi. Rəhmətlik atam o qudurğanların kəllələrindən Xaçında minarə tikdirdi. Çəmənzəminli. [Soltan bəy:] Qudurğanın birisi, bir sillə çəkərəm ki, dişlərin qarnına gedər. Ü.Hacıbəyov.