rəzil : sif. [ər.] Alçaq, şərəfsiz. Rəzil adam. – Rəzil düşmən yaralanmış, yırtıcı bir canavardır. S.Vurğun. // İs. mənasında. [Gülnaz:] Onu da deyim ki, elə rəzillər mənim namusuma ləkə vura bilməzlər. Q.İlkin. _Rəzil etmək – alçaltmaq, şərəfsiz etmək. Bu vaxta qədər kimsə qarovulçunun qarşısına çıxmamış və onu belə rəzil və təhqir etməmişdi. A.Şaiq. Rəzil olmaq – rüsvay olmaq, biabır olmaq, alçalmaq. Yaşama dünyada, olma gəl rəzil; İnsansan, unutma, öz qədrini bil! H.K.Sanılı.